Pierwsze lotnisko dla Lubelszczyzny

Strona główna » Aktualności

Tradycje lotnicze Lubelszczyzny i plany budowy lotniska w Świdniku sięgają jeszcze lat przedwojennych. Pierwsza decyzja o jego budowie w tym miejscu zapadła w roku 1934. Rok 1935 to początek budowy lotniska, które według pierwotnych założeń miało mieć powierzchnię 146 hektarów. W roku 1937 rozpoczyna się budowa dwóch hangarów, obiektów technicznych, podziemnej bazy paliwowej i budynku administracyjno-internatowego na potrzeby cywilnej szkoły pilotów. Oficjalne otwarcie przedwojennego lotniska w Świdniku nastąpiło 4 czerwca 1939 roku z udziałem Naczelnego Wodza marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego. Wraz z lotniskiem rozpoczęła także działalność szkoła lotnicza, której fundatorami byli pracownicy Komunalnych Kas Oszczędnościowych. Wskutek rozpoczętych trzy miesiące później działań wojennych przez wojska niemieckie, budynek szkoły został zbombardowany. Infrastruktura lotniska wykorzystywana przez niemieckie lotnictwo w czasie II wojny światowej została ostatecznie doszczętnie zniszczona w lipcu 1944 roku przez wycofujące się oddziały wojsk niemieckich przed ofensywą armii radzieckiej.

Po drugiej wojnie światowej trawiaste lotnisko w Świdniku wykorzystywane było przez ZAKŁAD WSK „PZL – Świdnik” i powstały w 1953 roku Aeroklub Robotniczy w Świdniku.

Lotnisko Lublin to efekt wieloletnich starań, które uwieńczone zostały podpisaniem 21 grudnia 2007 roku promesy zezwolenia na utworzenie cywilnego lotniska w Świdniku przez ówczesnego prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego Rzeczypospolitej Polskiej Grzegorza Kruszyńskiego. Zrezygnowano tym samym z projektu budowy portu lotniczego w Niedźwiadzie koło Lubartowa, który według licznych opinii posiadał bardziej perspektywiczne możliwości jeśli chodzi o jego ewentualną rozbudowę w przyszłości. W czerwcu 2008 roku zapadła decyzja komisji Europejskiej o przyznaniu środków unijnych na budowę lotniska w Świdniku w kwocie 296,6 mln PLN. Według pierwotnych założeń całkowity koszt budowy portu lotniczego i towarzyszącej mu infrastruktury miał wynieść pół miliarda złotych. Poza unijnymi dotacjami, środki na budowę Lotniska Lublin pozyskiwane były przez spółkę z budżetu państwa i funduszy samorządów.

Prace budowlane lotniska w Świdniku rozpoczęły się w listopadzie 2010 roku. Poprzedziły je dwuletnie przygotowania terenu pod budowę polegające na wycince lasu i wyburzeniu dotychczasowych zabudowań. Nie obyło się przy tym bez problemów, które mogły znacznie pokrzyżować plany budowy, między innymi z powodu kolonii susłów perełkowych, których populacja licząca około 11 tysięcy osobników znajduje się w bliskim sąsiedztwie świdnickiego lotniska. Ostateczny kompromis w tej kwestii pomiędzy Portem Lotniczym Lublin a ekologami osiągnięto dzięki przesunięciu lokalizacji pasa startowego i objęciu dodatkową ochroną kolonii susłów.

31 października 2012 roku Lotnisko Lublin otrzymało pozwolenie od Wojewódzkiego Inspektoratu Budowlanego na użytkowanie wybudowanego terminala, drogi startowej, drogi kołowania, płyty postojowej, bazy paliw, peronu przystanku kolejowego i pozostałych obiektów budowlanych. 19 listopada 2012 roku spółka Port Lotniczy Lublin podpisała umowę z firmą Petrolot na świadczenie usług dostawy i sprzedaży paliwa lotniczego JRT A-1 i benzyny lotniczej AVGAS dla samolotów „general aviation”.

Budowę lotniska ukończono w październiku 2012 roku, dokładnie dwa lata po otrzymaniu pozwolenia na budowę. Uwieńczeniem końca budowy i pozwolenie na dopuszczeniem lotniska do użytku publicznego jest certyfikat Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Został on wydany 12 grudnia 2012 roku i jest potwierdzeniem, iż w wyniku wieloetapowych procedur zweryfikowano dokumentację lubelskiego lotniska, przygotowanie personelu, procedury i wyposażenie techniczne portu lotniczego w Świdniku. Dokument ten zaświadcza jednocześnie należyte przygotowanie portu do bezpiecznego wykonywania operacji lotniczych, ich obsługi i fakt objęcia stałym nadzorem lubelskiego lotniska przez Urząd Lotnictwa Cywilnego.

Dostawy materiałów izolacyjnych realizowane były dla przedsiębiorstwa, jednego z większych na Lubelszczyźnie. Wielokrotnie na teren budowy dostarczaliśmy maty z wełny mineralnej do izolacji instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych. Kilkadziesiąt transportów zawiozło otuliny z wełny mineralnej i otuliny kauczukowe.

Jesteśmy dumni ze zrealizowania tej inwestycji.

ROCKWOOLPAROCARMACELLBLICKETISOVERWALRAVENNICZUK METALLK-FLEXRHEIN folien PolskaTHERMAFLEXPROMATURSASTEINBACHER IZOTERMKAIMANNALNORKINGSPAN TARECINSTAL LUBLIN